பொறாமை

பொல்லாத எண்ணமது
சொல்லாதே கொல்லுமது
நிம்மதியை குலைக்குமது
நினைவுகளில் அரிக்குமது -
பொறாமை !

சிறு பொறியாய்
மனதில் விழுந்து
எண்ணம் நினைவெலாம்
எரித்துக் குலைத்திடும்
பொறாமை !

நட்பைக் குலைத்திடும்
நலனைக் கெடுத்திடும்
நிம்மதியை விலையாய்
நிர்பந்தித்து பறித்திடும்
பொறாமை !

பொதுநலன் அழித்திடும்
தன்னலம் பெருக்கிடும்
தன்னைச் சுற்றியே
உலகமதை குறுக்கிடும்
பொறாமை !

தன் சுயமதை அழித்து
நாளும் எதையோ
தேடித்தேடி ஓட வைத்து
அலுத்துக் குலைத்திடும்
பொறாமை !

காண்பதற்கெலாம்
பொறாமைப்படும் மனம்
ஆசைப்படாத ஒன்று
ஏதேனுமிருப்பின் - அது
மரணம் !

பொறாமையை தூக்கிலிடுவோம்
விசாலமான மனமதன்
அடைத்த கதவுகளை
முழுவதும் திறந்திடுவோம் - சுவாசிப்போம்
மகிழ்ச்சியெனும் தென்றலின் தண்மையை !