புன்னகை

நங்கையே !
உந்தன் இதழ் உதிர்க்கும்
கீற்றுப் புன்னகை மட்டும்
உந்தன் அழகிற்கு
மெருகூட்டவில்லை !
உந்தன் இதழுடன்
உன்னிரு -
கருவண்டு விழிகளும்
ஏன் - உன் மூக்கு கூட
புன்னகைக்கிறதே !
பொன்னகைக்கு அவசியமிலாது
புன்னகையே உன்
முகத்திற்கு பொலிவூட்ட
ஆயிரம் மின்னலின் ஒளியும்
உந்தன் முகத்தில் பிரகாசிக்கிறதே !

பூட்டிய வாசல்

பூட்டிக் கிடக்கும்
வாசல் கதவருகில்
கைகட்டி சமர்த்தாய்
காத்திருக்கிறாயே -
யாருக்காக ?
அன்னையும் தந்தையும்
வேலைக்கு சென்றிருக்க
விளையாடி ஓய்ந்ததும்
வீட்டிற்கு ஓடி வந்தாயோ ?
பூட்டிக் கிடக்கும்
வீட்டு வாசலிலிருந்தபடியே
உன் வயது பிள்ளைகளின்
விளையாட்டை கண்டு
இரசிக்கிறாயோ ?
ஓடியாடி விளையாடி
உள்ளம் மற்றும் உடலினை
உறுதியாக வைத்துக் கொள் !
நிமிர்ந்த நடையும்
நேர்கொண்ட பார்வையும்
எவர்க்கும் அஞ்சாத தன்மையும்
குறையா ஞானமும்
உன்னை பாரினில் உயர்த்திடும் !
கள்ளம் கபடமறியா
கிள்ளை உள்ளம் தனையே
காலமெலாம் பெரும் செல்வமென
காத்துக் கொண்டால்
நல்வாழ்வும் தானிங்கு வசப்படும் !

கூட்டு வாழ்வு

கூடி உணவுண்ண 

கூட்டம் தனையே

கூட்டி வந்த

புள்ளினமே !

சிதறிக் கிடக்கும்

தானியம் தனை

சிந்தை சிதறாது

அலகு தனில்

அள்ளி எடுக்கிறீரோ ?

சூரியனும் மெல்ல

கடலுள் தஞ்சமடைய

தன் மஞ்சள் பட்டாடை

திரை மூடுகிறதே !

கடலும் வானும்

நீலப் பட்டு கொண்டு

புது அரங்கம் 

அமைக்கின்றனவே !

கூடு திரும்பும் 

நேரமதில் பிள்ளைகட்கு

உணவெடுத்துச் செல்ல

கருமமே கண்ணாய்

செயலாற்றுகிறீரோ

பறவைகளே ?

விரலின் ஸ்பரிசம் பட்டதும்
இசையாய் தந்திகள் புன்னகைக்க
கடல் அலைகளுக்கு போட்டியாய்
நாத அலைகளும் - காற்றினில்
கலந்து தவழ்ந்து வர
எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்
இசையின் வாசம் தனை
சுவாசிக்க - புறாவும் கூட
பறந்தோடி வந்ததுவோ ?
பொன் நகையினும்
கீற்றுப் புன்னகை அது
நங்கையினை அலங்கரிக்க
அவர்தம் விரல் மீட்டும்
வீணையின் நாதம்
சுற்றத்தையும் வசீகரிக்க
மண் வாசனையும்
நாசிகளை கவர்ந்திழுக்க
இனிமையானதோர் பொழுதின்
எழில் காட்சி  !
இயற்கையின் அழகிற்கோர்
நற்சாட்சி !

சுழலும் வாழ்வு

தகிக்கும் வெயிலானால் என்ன
நடுநடுங்கும் குளிரானால் என்ன
உழைத்தால் தானிங்கு
எண்சான் வயிறு நிரம்பும் !
துள்ளித் தாவும் மீன்கள்
காணும் கண்களை
கவர்ந்திழுத்தாலும் - இங்கு
வலையில் துள்ளும் மீன்களே
எம் உள்ளந்தனை
நிறைவாக்கும் !
கொட்டும் மழைக்காய்
இங்கே நாளும் தவம் -
நிரம்பியோடும் நீரே
எம் வாழ்வாதாரம் !
படகும் வலையும்
எமக்கு அன்னமிடும் !
வயிறும் தான் வாடாது
நாளும் காத்திடும் !
உழைப்பு மட்டுமே
 உறுதுணை ஆகும் !
உறுதியுடன் - அயர்விலா
முயற்சியுடன் - சுழலும்
எம் வாழ்வு நாளும்
இப் புவியின் மடி மீதே !

நன்றி, வல்லமை
http://www.vallamai.com/?p=60048

பொறாமை

பொல்லாத எண்ணமது
சொல்லாதே கொல்லுமது
நிம்மதியை குலைக்குமது
நினைவுகளில் அரிக்குமது -
பொறாமை !

சிறு பொறியாய்
மனதில் விழுந்து
எண்ணம் நினைவெலாம்
எரித்துக் குலைத்திடும்
பொறாமை !

நட்பைக் குலைத்திடும்
நலனைக் கெடுத்திடும்
நிம்மதியை விலையாய்
நிர்பந்தித்து பறித்திடும்
பொறாமை !

பொதுநலன் அழித்திடும்
தன்னலம் பெருக்கிடும்
தன்னைச் சுற்றியே
உலகமதை குறுக்கிடும்
பொறாமை !

தன் சுயமதை அழித்து
நாளும் எதையோ
தேடித்தேடி ஓட வைத்து
அலுத்துக் குலைத்திடும்
பொறாமை !

காண்பதற்கெலாம்
பொறாமைப்படும் மனம்
ஆசைப்படாத ஒன்று
ஏதேனுமிருப்பின் - அது
மரணம் !

பொறாமையை தூக்கிலிடுவோம்
விசாலமான மனமதன்
அடைத்த கதவுகளை
முழுவதும் திறந்திடுவோம் - சுவாசிப்போம்
மகிழ்ச்சியெனும் தென்றலின் தண்மையை !

கிள்ளை உந்தன் எண்ணம் என்னவோ ?

கள்ளமறியா கிள்ளை உந்தன்
வெள்ளந்தி முகம் தனில்
தொக்கி நிற்கும் தேடல்
எதை எதிர் பார்க்கிறதோ ?

ஓய்வென்பதையே எண்ணாது
சுழலும் உலகில்
எதைக் கண்டுனக்கு
இத்தனை யோசனை ?

நாடியில் பிஞ்சு விரல்
தாளம் போட
மனதில் அலைமோதும்
எண்ணங்கள் என்னென்னவோ ?

ஆச்சர்யமும் ஆர்வமும்
விரிந்திருக்கும் விழிகளில்
விரவிக் கிடக்க - வார்த்தை
உதிர்க்க உதடு துடிக்கிறதோ ?

சிப்பியென உதடுகள் விரிந்து
உதிர்க்கவிருக்கும் முத்து வார்த்தைகளை
சரமென தொடுத்து கவிதை மாலையாக்கிட
ஆவலுடன் காத்திருக்கிறாரா அன்புத் தந்தை ?



நன்றி, வல்லமை மின்னிதழ்

 http://www.vallamai.com/?p=59790