உண்மை உயிர்த்தெழும் நாள்.

மெளனம் சொன்ன சாட்சியங்கள்
அதனதன் வசதிக்கேற்ப உருப்பெற்று
தலையும் தெரியாது வாலும் புரியாது
அறியாமை ஆற்றாமை போதயேறி ஆட
சிலுவையில் ஆணி கொண்டு
அறையப்பட்ட நிலையில்
உண்மையும் அன்பும் தான்
உயிர்த்தெழும் நன்னாளும் எந்நாளோ !

அலைகளின் தாகம்

கரை தொட ஓடிவந்து விட்டு
காரணமின்றி  பின்வாங்கி செல்லும்
அலைகளென  - உள்ளமதில்
அலைமோதும் எண்ணங்களை
கொட்டிவிட எத்தனித்தாலும்
மெல்ல பின்வாங்கி அவை
மனத்தின் அடியாழத்தில்
ஒளிந்து கொண்டு
கண்ணாமூச்சி காட்டுகின்றனவே !

உறுத்தும் எண்ணங்களை
நினைவுகளை ஒதுக்கி தள்ளிவிட்டால்
ஆர்ப்பரிக்கும் அலைகளின் தாகம்
தீர்ந்துவிடுமெனில் - அவற்றை
தூக்கிச் சுமக்காது
கீழே இறக்கிவிட்டு தான் பார்ப்போமே !

சாம்பலாய் முடியும் உடல்

உடலும் நமதில்லை - அதில்
துடித்திருக்கும் உயிரும் நமதில்லை!
கூடு விட்டு ஆவி போன நொடி
நம் பெயரும் கூட நமதில்லை !
அடுத்த நொடியும் நிலையில்லை - இங்கு
கோபமும் வெறுப்பையும் மட்டும்
நிலையாக்கிக் கொண்டு
கிடைக்கும் சந்தர்ப்பத்திலெலாம்
நஞ்சினை உமிழ்ந்தபடி
உதாசீனப்படுத்தியபடியே வாழ்க்கை எனும்
பயணம்தனில் ஓடிக்கொண்டிருந்தால்
எதிர்க்காற்றில் நம் நஞ்சே
முகத்தில் அறைய
மூச்சடைத்து உயிரும் விடைபெற
வெற்றுச் சாம்பலாய் காற்றில்
கரைந்தோடி முடியும்
ஆடிய - ஆட்டுவித்த உடல் ! 

அன்னையின் அரவணைப்பில்....

அன்னையின் தோளில் சாய்ந்து
உலகத்தின் அழகில் இலயித்திருக்க
முன்னின்று பின்னோக்கியும்
பின்னின்று முன்னோக்கியும்
ஓடும் காட்சிகள்
நிகழ்வுகளின் சாட்சிகளாய் !
காட்சிகள் அயர்ச்சியூட்டினாலும்
அன்னையின் தோள்
தலையணையாயும் – அவர்தம்
கரங்கள் மெத்தையாயும் மாறிப்போக
சுகமான துயிலும் கண்களை
வருடியபடி தழுவிக் கொள்ள
அன்னையின் முத்தங்கள்
தாலாட்டு பாட – உறங்கிப் போன
கிள்ளையின் துயில் கலையாது
அலுங்காது நடக்கும் கலை
அன்னைகட்கெலாம் – தானாக
கைவந்து சேரும் உத்தியன்றோ !
அன்னையின் தோள் சாய்ந்து கொண்டு
பின்னிருக்கும் உதடுகளில்
புன்னகையும் – உள்ளத்தில்
ஆனந்தமும் துளிர்க்கச் செய்யும்
வித்தை கைவரப் பெற்றவர்கள்
கிள்ளைகள்!

நட்பு என்பது யாதெனில்...

 

பிரதிலிபி நடத்தும் இருவேறு போட்டிகளில் எனது படைப்புகள். 

பயணங்கள் முடிவதில்லை என்ற போட்டிக்கான எனது படைப்பு

இயற்கை பால குகைகள்

மாமழை என்ற மழை குறித்து கவிதை எழுதும் போட்டிக்கான படைப்பு

மழையே ! அமுதே! 

நட்புக்கள் வாசித்து உங்களது கருத்துகளை பகிருங்கள். நன்றி.

 

சிரிப்பு !

பிறரை மகிழ்விக்க

கண்களில் அரும்பி

உதடுகளில் மலரும்

எழில் நிறை பூ - சிரிப்பூ !

அணி ஆபரணம் தராத

எழில் தனை - கள்ளமிலா

சிரிப்பு அனாயசமாக

வாரித் தந்துவிடும்!

பிறர் உள்ளக் குடம் உடைத்து

அவர்தம் கண்ணீரை தண்ணீராய்

நம் எண்ணச் செடிகளுக்கு

பாய்ச்சாதவரை அழகு - இந்த சிரிப்பு !

கொள்ளையிட்டு கொண்டுவிட

வாய்ப்பே இல்லாதது !

கொடுத்தால் - தானே தேடி வந்து

நம்மை தஞ்சமடையும் சிரிப்பு !

 

 

இவ்வார தினமணி கவிதைமணி பகுதியில் வெளியான கவிதை.

பொம்மை

கிள்ளைகளின் கரங்களால்

உயிரும் உணர்வும்

ஊட்டி ஊட்டி உருவாகிறது -

வீட்டில் புதியதோர் உறவு !

உண்ண உறங்க குளிக்க

என அனைத்து செயல்களுக்கும்

துணையாய் - புன்னகை மாறா

அழகுடன் ஐக்கியமாகிறார்கள் !

சிலபல சமயங்களில் 

கிள்ளைகட்கே கிள்ளைகளாகி

அவர்தம் மழலை மொழிக் கொஞ்சல்களால்

நம்மையும் ஏங்கத்தான் வைக்கிறார்கள்!

துள்ளும் கிள்ளைகளின் அள்ளும் அழகினை

முடக்கி விட்டனவோ - மின்னணு சாதனங்கள் ?

இல்லத்தை உயிர்ப்புடன் இயக்க

மீண்டும் மீட்டு வருவோம் - அழகு பொம்மைகளை !

பிரதிலிபி நடத்தும் இரண்டு போட்டிகளில் எனது படைப்புகள்

நட்பே துணை எனும் தலைப்பிலான கவிதைப் போட்டியில் எனது படைப்பு

https://tamil.pratilipi.com/story/நட்பு-என்பது-யாதெனில்-ahL7nMMHZyw7

பயணங்கள் முடிவதில்லை என்ற தலைப்பிலான கட்டுரைப் போட்டியில் எனது படைப்பு

https://tamil.pratilipi.com/story/இயற்கை-பால-குகைகள்-RCqeiU48AcEC

நண்பர்கள் வாசித்து, உங்களது மேலான கருத்துக்களை வழங்குங்கள். நன்றி.