வர்ணஜாலம்

வர்ணஜாலங்களாய்  கண்முன் விரியும்
மனதுள் பொக்கிஷமென புதையுண்ட
இனிமையான கணங்கள் !
கண்மூடி - மனம் திறக்க
மனமெங்கும் மணம் கமழும்
நிகழ்வுகளின் வாசங்கள் !
கடந்த கணங்களும் வாசங்களும்
விட்டுச் சென்ற நினைவுகள்
நிகழ் காலமதை நடத்திச் செல்லும்
கைக்காட்டி மரங்களாய் !
மனதுள் தெறித்த வர்ணஜாலங்களை
நிஜத்திலும் தீட்டுவோம் !
வண்ணமயமான உலகில்
மகிழ்ச்சியை தூவிச் செல்வோம் !
துயர் துன்பக் கறையை
துடைத்துச் செல்வோம் !

கருப்பு

வானம் சூடிக் கொண்ட கருப்பாடை

மண்ணை குளிரச் செய்கிறது - மழையாய் !

கண்ணில் ஒளிரும் கருவிழி

காணும் காட்சிக்கு ஆதாரமாய் - பார்வை !

காரிருளுள்  ஒளிந்திருக்கும் 

புதியதோர் தொடக்கமாக - விடியல் !

கல்லாலான கருப்பு சிலை - கஷ்டம்

தீர்க்கும் ஆபத்பாந்தவனாய் - கடவுள் !

அன்றாட வாழ்வின் ஆதாரம் அனைத்திலும்

கருப்பிற்கு உண்டு தனியிடம் !

ஏனோ, மனித நிறத்தில் மட்டுமில்லை

கருப்பிற்கென்று ஓர் மதிப்பான இடம்!

கருப்பு - காணும் காட்சிகளில் இல்லை

மனத்துள் படிந்துள்ளது அழுக்குத் திரையாய் !

அழுக்குத் திரை விலக்க - அழகு மனங்கள்

கண்களுக்கு காட்சி தரும் !

 

 

இவ்வார  தினமணி கவிதைமணி பகுதியில் வெளியான கவிதை.

இனிமேல் மழைக்காலம்

துயில் கொண்ட குடைகளெல்லாம்

சோம்பல் முறிக்கும் நேரமிது ...

மண்ணில் புத்தம் புதிதாய்

காளான் குடைகள் பிறக்கும் காலமிது....

வருண தேவனும் கர்ணனாய் மாறி

மழை முத்துக்களை வாரித்தரும்

பொன்னான தருணமிது !

முத்துக்களை மழைநீர் சேகரிப்பு 

பெட்டகத்துள் பொக்கிஷமென பாதுகாக்க 

வழிவகை செய்ய வேண்டிய

கட்டாயக் காலமிது !

உணர்ந்து தெளிந்தால் 

வாழ்வென்று ஒன்றுண்டு !

இல்லையேல் அருகும் இனப்பட்டியலில்

மனிதனும் சேரும் நாளும் வெகு அண்மையிலுண்டு !


நன்றி, தினமணி - கவிதைமணி

கனமான கணங்கள்

பல கனமான கணங்களை
மெல்லிய புன்னகை
முலாம் பூசியே கடக்கிறேன் !
புன்னகை முலாமும் உதிர்ந்து
மெளனக் கவசம் பூட்டி
வாயடைத்து நிற்கிறேன் எனில்
வார்த்தை கீறல் உண்டாக்கிய
இரணமும் - உறைந்த
இரத்தத்தின் பின்னிருக்கும் வலியும்
சொல்லம்பு வீசிச் சென்ற
வாய்ச்சொல் வீரர்களுக்கு
புரிய வாய்ப்பொன்று
வாய்க்காதும் போய்விடுமோ ? என
உள்ளத்து எண்ணங்களோடு
சச்சரவு செய்தபடியே தானிருக்கிறேன்!

நன்றி, முத்துக்கமலம் .

கோடை விடுமுறை

பரீட்சைகள் முடிந்தன
பயமெல்லாம் தீர்ந்தன !
ஒய்வெடுக்கும் காலமிது -
கிள்ளைகளின் மூளைகளுக்கே !
துறுதுறுவென துள்ளியோட நேரமிது
சின்னஞ்சிறு கால்களுக்கே !

தன் பணியை சூரியன்
செவ்வனே செய்ய -
குளிர்விக்க பல்வகை கனிகளும்
இயற்கையின் கொடையாய் !
தாகம் தீர்க்க தண்ணீரை விட
சிறந்ததொன்று வேறெதுவுமில்லை !
குளிர்பானங்களை ஒதுக்கி வைப்போம் -
நமக்கேன் வீண் தொல்லை ?

சுட்டெரிக்கும் சூரியனை
திட்டித் தீர்ப்பதை விடுத்து
முதற் கடமையாய்
மரம் வைத்து காத்திடுவோம் -
அடுத்த கோடையிலேனும்
அதன் மடியில் இளைப்பாறிடுவோம் !

இயற்கையை பகைத்துக் கொள்வதை விட்டு
இயற்கையோடு கைகோர்த்து
காலநிலை சீராக்குவோம் !
இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்வால்
இன்பமாய் வாழ்ந்திடுவோம்
இம்மண்ணில் நம் வாழ்வினையே !

முதல் முத்தம்

 

இவ்வார தினமணி கவிதைமணி பகுதியில் வெளியான கவிதை.

நிலாக்கால நினைவுகள் !

செல்லும் இடமெல்லாம்

துணையாய் ! - எந்தன்

தனிமை வெறுமை போக்கினாய் !

சற்றே அயர்கையில்

மேகத்தினூடே ஓடியே

கண்ணாமூச்சி காட்டினாய் !

உன் முகம் பார்த்து

கட்டாந்தரையில் தலைசாயக்க

கதை பல பேசியே

கண்ணுறக்கம் ஊட்டினாய் !

இன்பக் கனவுகள் பல தந்து

இன்முகம் மனம் பதிந்து சென்றாயே !

அழகிய வண்ண நிலவே !

இவ்வார தினமணி கவிதை மணி பகுதியில் வெளியானது.