Thursday, July 3, 2014

பாழ் உள்ளம்



பத்து திங்கள் மடிசுமந்து
பத்திரமாய் பொக்கிஷமென
பெற்றெடுத்து - உதிரம் தனையே
உணவாக்கி - பொன்னெழிலே !
நீயே ஆனாய் எந்தன் உலகமே என
உச்சி முகர்ந்தவள் அன்னையன்றோ ?
அவளும் ஓர் பெண்ணன்றோ ?
அன்னையவள் மீது பிறக்கும்
அன்பும் மரியாதையும் பிறபெண்டிர் பால்
ஏற்படாததும் தான் ஏனோ ?


பெண்ணென்பவள் போகப்
பொருளாகிப் போனாளோ ?
காணும் பெண்ணுருவெல்லாம்
மயக்கமடையச் செய்யுதோ ?
உந்தன்  மயக்கத்திற்கு
விதிவிலக்கென்பது இல்லையோ?


பச்சிளம் கிள்ளை தொடங்கி
பழுத்த மூதாட்டி வரை
பெண்ணுரு கொண்ட
அனைவர் மீதும் உந்தன்
ஆசை அலைபாயுமெனில்
குறை உந்தன் உள்ளம் தனிலே
உள்ளம் தோன்றும் எண்ணம் தனிலே !


உள்ளம் தனை ஆள
எண்ணம் சிறிதும் இலாது
கட்டுக்கடங்கா காளையென
தறிகெட்டு ஓடவிட்டு - அதன்
வழியிலேயே சிந்தை மயங்கி ஓடும்
மதிகெட்ட மக்களே ! - நீங்கள்
மாக்களிலும் சேர்த்தி இல்லை
உணருங்கள் !


பெண்ணெனப் பிறப்பெடுத்தவள்
இரத்தம் தோலினாலான
சதைப் பிண்டமல்ல !
உயிரும் உணர்வும்
உன்னதமும் உறுதியும்
மிகக் கொண்டவள் !


சிரிக்கும் சிலையென எண்ணி
சீண்டிப் பார்க்க முனையாதீர்
சீறிப் பாய்ந்து வந்தால்
சின்னாபின்னமாய் சிதைந்திடுவீர் !


சட்டம் கொண்டே உங்கள் புழு  நெளியும்
சாக்கடை எண்ணங்களை
சுத்திகரிக்க முடியுமெனில்
நீங்களும் இருப்பீர்கள்
நாளை - இராட்சதக் கூண்டுகளில்
காட்சிப் பொருளாய் !


உங்களையும் ஆள நாளை
இறைவன் படைத்திடுவான்
ஏழறிவு ஜீவராசிகளை !


http://tamilnanbargal.com/tamil-kavithaigal/பாழ்-உள்ளம் 

Tuesday, June 10, 2014

நிலை மாறாக் காதல் !

thmizmukil

தகதகவென  ஜொலிக்கும்
தங்கக் கிரீடம் சுமந்து
சூரியப் பெண்ணவள்
வான் சோலையில் உலவ
எதிர்பட்ட  மேகக்  காதலனை
கண்டதும் மெல்ல
நாணமதுவும் ஆட்கொண்டு விட
தன்  சூரியக் காதலியை
மேகக் காதலன்
ஆரத்  தழுவிக்  கொள்ள – அவளோ
வெட்கத்துடன் சிறு  கீற்றாய்
புன்னகை ஒன்றை உதிர்த்து விட்டு
மெல்ல  தன்  முகம் மூடிக் கொள்ள
ஆங்கே  அரங்கேறுகிறது
அந்திப் பொழுதிலோர்
நிலை மாறாக்  காதல் !

நன்றி, வல்லமை மின்னிதழ்
 http://www.vallamai.com/?p=46591 

Thursday, May 29, 2014

அன்னை



ஈரைந்து மாதங்கள்
கருவினில் உயிர் தாங்கி
கிள்ளையின் முதல்
அழுகுரல் கேட்டதும்
பெரிதும் உவந்த அன்னையவள்
வாய் வார்த்தைகளெல்லாம்
தொண்டைக்குழி விட்டு
வெளியேற போராட
ஓராயிரம் வார்த்தைகள்
மடைதிறந்த வெள்ளமாய் -
கண்களின் வழியாக !




அடி வயிற்றில்
எட்டி உதைத்து
சுகமான வலி தந்த
பட்டு ரோஜா
பாதங்கள் நொந்திருக்குமோ
என்றெண்ணியே
அன்னையவள் மெல்ல
தன் உதடுகளால்
ஒற்றித் தருகிறாள்
சுகமான ஒற்றடம் ! 




தளர்ந்த புன்னகையுடன்
அன்னையவள் கிள்ளை
முகம் பார்த்து சிரிக்க
உறக்கத்திலும் - தன்
உதட்டோரம் சிறு
கீற்றாய்  புன்னகை
உதிர்த்து விட்டு
அன்னையின் அணைப்பில்
அயர்ந்துறங்கிப் போகிறது
சிறு கிள்ளை !

Sunday, May 11, 2014

புன்னகை ஒன்றே போதுமே !




பொன்னும்  வேண்டாம்
பொருளும்  வேண்டாம்
அன்பு   நிறைந்த
வாய்  நிறைந்த
மனம்  நிறைந்த
புன்னகை  ஒன்றே போதும் -
அன்னையவள்  குதூகலிக்க !


பாராட்டுப்  பத்திரம்  வேண்டாம்
பகட்டான  பட்டும்  வேண்டாம்
பளபளக்கும்  பொன்னும்  வேண்டாம்
பசிக்காக  நாமழுத  போது
தன்  உதிரம்  அதையே
பாலாக்கி  கொடுத்தவள் மீது
பாசம்  கொண்டாலே  போதும் !


கரம் பற்றி  நடை  பயிற்றுவித்தவள்
நாம்  துவண்டு  விழுந்தபோது
கை கொடுத்து தூக்கி  விட்டு
நம்பிக்கையை  காலமெலாம்
துணையாக்கித்  தந்தவள்
கரங்களை  ஆசையுடன்
பற்றியிருந்தாலே  போதும் !


அன்னையர்தம்  ஆசியில்
ஆசையெலாம்  நிறைவேறும்
அன்னை  காட்டிய  அன்பினை
கற்றுத்  தந்த  பாசம் தனை
பிற  உயிர்கள் மீதும் காட்டினால்
அகிலமே  அழகாகும் ! - அன்பிலே
ஆனந்தமே  நிலையாகும் !


அன்னையர்   தின    நல்வாழ்த்துகள் !


Wednesday, May 7, 2014

பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 6



காணும் புத்தகமெலாம் 
உன் அறிவுப் பசிக்கு 
அமுதூட்டும் அட்சய 
கலயமானதே !


நீ எழுதுகோல் பற்றி 
எழுதிய கோட்டுச் 
சித்திரமெலாம் எமக்கு 
பொக்கிஷமானதே !


குளிர்சாதன பெட்டி கணினி 
வீட்டுச் சுவர் - தொலைக்காட்சி 
அனைத்திலும் உன் 
எழிலார்ந்த கைவண்ணங்களே !


நீ செய்யும் சிறு சிறு 
உதவிகளில் எலாம் 
சொக்கிப் போய்  தான் 
நிற்கின்றேனே !


செய்யும் நற்காரியத்திற்கு 
கைத்தட்டலுடன் ஊக்கம் கேட்கும் 
உன் அழகு குணம்  தனை 
மெச்சுகிறேன் !


 உறங்கையில் நீ உதிர்க்கும் 
சிறு முறுவல் கண்டால் -
கண்ணிமையாது தான் 
காண  விழைகிறேன் !


என் கண்ணே உன் மீது 
பட்டுவிடுமோ என்று 
சடாரென 
திரும்பிக் கொள்கிறேன் !


என் மனநிலை அறிய 
முகத்தையும் கண்களையும் 
உற்று நீ நோக்குகையில் 
எனை மறந்து சிரிக்கின்றேன் !


உன் புன்னகையில் 
உலகையே  மறந்து நிற்கின்றேன் !
உன்னிலே எனை தொலைத்துவிட்டு 
உன்னிலேயே என்னைத் தேடுகிறேன் !


என் கண்ணான கனியமுதே !!!



பிள்ளைக்  கனியமுதே ! - 1   பிள்ளைக்  கனியமுதே ! - 2    
பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 3    பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 4
பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 5

Friday, May 2, 2014

நட்பு முகம் காட்டுமா ?







ஒரு  காலத்தில்   நட்பால்
மனதினை களவு கொண்டு 
போயினர் - சிலர் ....
விரைந்தோடிய   காலமும் 
வரிசைகட்டி வந்த பொறுப்பும் 
நட்பினை மனதின்  ஓரத்தில் 
பதுக்கி  வைத்து விட 
எங்கிருந்தாலும் சுகந்தம் 
வீசும்  மலராய்  கனவில்  வந்து 
குதூகலமூட்டுது  - உளம்  கவர்ந்த 
நட்பு  !
கனவினில்  குதூகலம்  தந்த 
இனிய  நட்பு  - நிஜத்தில் 
முகம் காட்டுமா  ?

Friday, April 25, 2014

பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 5


கண்ணாடி  தனைப்  பார்த்து 
நீ  சிரிக்க  - உனைப்  பார்த்து 
நான்   இரசிக்க   - எனைக்  கண்டதும் 
கையை  நீட்டியபடியே 
அழகுப் புன்னகை உதிர்க்கிறாயே !


கண்ணாடி  பிம்பம்  தனையே 
உனைப்  போல் மற்றோர் 
கிள்ளையெனக்  கருதி  - மெல்ல 
கண்ணாடியை  முன்னும்  பின்னும் 
திருப்பித்  தான்  பார்க்கிறாயே  !


கலைத்துப்   போட்டு  விளையாடிய 
செப்பை  எல்லாம்  -  நீ 
களைத்து  உறங்கியதும்  ஒழுங்காக்க 
எழுந்ததும்  முதல்  வேலையாய் 
கலைத்து  தான்  விடுகிறாயே !


காலை  எழுந்ததும்  என் 
முகம்  தேடும்  - உன்  ஆவல் 
விழிதனைக்   காணவே 
நீயே  உறக்கம்  கலைந்து 
எழும் வரை  காத்திருக்கிறேன்  !


உன்  ஒவ்வோர்  அசைவிலும்  தான் 
தளர்விலா முயற்சியை 
கண்டு  மகிழ்கிறேனே !
நீயே  எந்தன்  வாழ்வின் 
ஒளியாக   ஆனாயே !


என்   பிள்ளைக்  கனியமுதே !

  

பிள்ளைக்  கனியமுதே ! - 1   பிள்ளைக்  கனியமுதே ! - 2    
பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 3    பிள்ளைக் கனியமுதே ! - 4


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...